Spotkania tematyczne

Liturgia - Jak świętować wiarę?

Prowadzący: Ks. Andrzej Magdziarz

 

Spotkanie odbyło się w kaplicy Trójcy Świętej. Prowadził je ks. Andrzej Magdziarz, proboszcz parafii pod wezwaniem św. Józefa w Kicinie k. Poznania. Ksiądz Andrzej pełni również posługę Diecezjalnego Duszpasterza Służby Liturgicznej w Archidiecezji Poznańskiej.

 

Spotkanie zostało podzielone na cztery części: (1) wprowadzenie, (2) informacje o Parafialnym Zespole Liturgicznym, (3) wypowiedzi członków Parafialnego Zespołu Liturgicznego oraz (4) pytania i odpowiedzi. Celem spotkania było zachęcenie członków Duszpasterskich Rad Parafialnych do tworzenia w parafiach Parafialnych Zespołów Duszpasterskich i uczestnictwa w pracach tych zespołów.

1. Wprowadzenie

Liturgia jest nieodzownym elementem życia każdej parafii, a Eucharystia jest źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego. Eucharystia stoi w centrum życia Kościoła, a także jest streszczeniem i podsumowaniem naszej wiary. W różnych podejmowanych przez nas posługach musimy być zawsze blisko przeżywania Eucharystii, ponieważ taka jest nasza tożsamość katolicka. Eucharystia karmi i kształtuje wspólnotę wierzących.

Członkowie Parafialnej Rady Duszpasterskiej powinni być aktywnymi uczestnikami celebracji. Szczególnie istotne jest wspólnotowe przeżywanie Eucharystii niedzielnej. Musimy dbać o jej godność i piękno, ponieważ w niej obecny jest Chrystus, który nas przemienia.

Czynności liturgiczne wymagają świadomego, czynnego i owocnego udziału wiernych. Wierni świeccy mogą i powinni spełniać funkcje dla nich przeznaczone. Może to być: czytanie czytań mszalnych, śpiew psalmu responsoryjnego, wykonanie śpiewu przed Ewangelią, przygotowanie i odczytanie komentarzy oraz modlitwy wiernych. Osoby świeckie mogą także podejmować posługę organisty, kantora, czy nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej. Świeccy mogą także tworzyć scholę lub chór.

Osoby podejmujące poszczególne posługi powinny być do nich właściwie przygotowane zarówno pod względem technicznym, jak i duchowym. Jest to szczególnie istotne przy podejmowaniu posług odczytywania czy też wykonywania śpiewem Słowa Bożego. Z tego powodu konieczna jest pogłębiona formacja osób posługujących.

Dzieci absolutnie nie powinny podejmować posług czytania czytań i śpiewu psalmów. Dotyczy to także (a nawet „zwłaszcza”) Mszy świętych z udziałem dzieci. Dziecko, nawet świetnie przygotowane pod względem technicznym, nie ma możliwości pełnego rozumienia Słowa Bożego. Ponadto to dzieci powinny słuchać Słowa Bożego, głoszonego przez starszych, którzy mają być świadectwem życia Słowem Bożym. Z tego powodu dokładajmy starań w naszych parafiach, aby szczególnie przy celebracjach Eucharystii związanych z udzielaniem I Komunii Świętej to rodzice czytali czytania, a nie dzieci.

2. Czym jest Parafialny Zespół Liturgiczny

Parafialne Zespoły Liturgiczne (PZL) powinny powstać w każdej parafii w odpowiedzi na inspiracje płynące zarówno z dokumentów soborowych, jak i z nauczania papieskiego. PZL powinien skupiać dorosłych, młodzież i dzieci.

Cele PZL są następujące:

  • solidne przygotowanie wiernych świeckich do posług,
  • wsparcie dla duszpasterzy w przygotowaniu celebracji liturgicznych,
  • pomoc w przygotowaniu wiernych do sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego.

PZL przygotowuje wiernych do tych posług, które muszą być pełnione przez Liturgiczną Służbę Ołtarza. Ministranci i członkowie PZL powinni wzajemnie uzupełniać się w posługach.

Posługujący muszą być przygotowani technicznie do pełnionych posług, ale nie jest to jedyny aspekt przygotowań. Czytający czytanie mszalne nie może tylko „ładnie czytać”, ale powinien także rozumieć, o co chodzi w odczytywanym fragmencie Pisma Świętego, a także powinien przyjmować Słowo Boże sercem i żyć tym Słowem.

Spotkania PZL obejmują zatem nie tylko ćwiczenia praktyczne, ale także formację duchową.

3. Wypowiedzi członków PZL

W tej części spotkania ks. Andrzej poprosił o głos członków Parafialnego Zespołu Liturgicznego, który został utworzony w jego parafii.

Pani Renata opowiedziała o sposobie powstania i składzie Zespołu. Parafialny Zespół Liturgiczny liczy ok. 30 osób, przy czym parafia w Kicinie ma ok. 2100 wiernych. W PZL są zarówno dorośli, jak i młodzież oraz dzieci. Członkowie zespołu są przygotowywani do pełnienia posługi lektora, komentatora, psałterzysty, kantora i czytającego modlitwę powszechną. Owocem pracy PZL jest pełnienie przez jego członków posług czytań i śpiewu psalmów na wszystkich Eucharystiach niedzielnych. Szczególnym czasem posługi PZL jest Święte Triduum Paschalne.

Zespół został utworzony przez ludzi, których ks. Andrzej poprosił o tego rodzaju posługę przy okazji kolędy. Do zespołu przychodzą także nowe osoby.

Pani Anna przedstawiła nam przebieg spotkań PZL. Spotkania odbywają się zazwyczaj raz na miesiąc, natomiast przed okresem świątecznym zazwyczaj częściej. Spotkanie rozpoczyna się modlitwą, następnie przedstawiona jest egzegeza tekstów biblijnych. Później jest czas na rozważanie czytań oraz konferencję, prowadzoną przez kapłana. Tematem konferencji jest liturgia, formacja duchowa, a także sprawy techniczno-organizacyjne. Następnie wspólnie redagowane są teksty wezwań do modlitwy wiernych oraz komentarze. Na koniec ustalany jest harmonogram posług na najbliższy czas.

Harmonogram posług jest zawieszony w zakrystii i można się dopisać. Harmonogram można też znaleźć na stronie internetowej parafii: http://parafiakicin.pl.

Pan Krzysztof podzielił się z nami tym, jak są odbierani przez parafian członkowie PZL i pełnione przez nich posługi. Zasadniczo odbiór jest pozytywny, sporadycznie pojawiają się głosy krytyczne, często wypowiadane przez osoby mniej zaangażowane w Kościele. Świeccy posługujący w czasie Eucharystii demaskują bierność innych parafian i dlatego ich posługa niektórym się nie podoba.

Na koniec swoim świadectwem podzielił się pan Tomasz, który pełni posługę lektora. Mówił o tym, że przez tę posługę może stawać się narzędziem Pana. Zaznaczył także, iż posługa pociąga za sobą odpowiedzialność, gdyż czytane słowo musi być wprowadzane w życie. W przeciwnym wypadku lektor staje się niewiarygodny, przede wszystkim wobec swoich bliskich, szczególnie dzieci.

4. Pytania z sali

W tej części zgromadzeni na spotkaniu mogli zadawać pytania, których ks. Andrzej uważnie słuchał, a następnie cierpliwie i rzeczowo na nie odpowiadał.

Oto niektóre z nich:

Co robić, gdy kapłan sprawuje liturgię w sposób niezbyt solidny? Co robić, gdy kapłan unika angażowania wiernych w liturgię? – Przeżywanie liturgii bywa papierkiem lakmusowym religijności kapłana, dlatego należy się za niego modlić. Czasem wynika to z mało intensywnej formacji kapłana (po seminarium), a bywa, że pośpiech wynika z różnych uwarunkowań zewnętrznych, np. z natłoku zajęć.

Czy członkowie PZL w parafii w Kicinie angażują się też w inne grupy w parafii? – Tak, w parafii działa ok. 12 różnych grup i przynależność do PZL nie zamyka możliwości uczestniczenia w innych formach życia wspólnotowego.

W jaki sposób może być pogłębiana wiedza i świadomość liturgiczna wiernych? – Poprzez regularne katechezy liturgiczne, także prowadzone przez członków PZL. Miejscem takich katechez może być ambona albo np. gazetka parafialna.

Czy dziewczęta mogą służyć przy ołtarzu w służbie liturgicznej? – W Kościele polskim jest taka możliwość, jeśli zgodzi się na to miejscowy biskup. Są pewne przesłanki za tym, aby nie feminizować tej grupy parafialnej, jaką jest Liturgiczna Służba Ołtarza, ponieważ w wieku dojrzewania występują spore antagonizmy między dziewczętami i chłopcami, a ponadto dla powołania kapłańskiego bardzo ważny jest czas posługi w służbie liturgicznej.

Czy PZL powinien wskazywać kapłanowi, jaka ma być treść homilii? – Kapłan ze wspólnego rozważania i dzielenia się Słowem Bożym może czerpać inspirację do tego, co następnie wprowadzi do homilii, ponieważ przez spotkanie z PZL spotyka się z konkretnymi ludźmi, ich radościami i troskami.

Jak powinien być sformułowany komentarz do czytań i kto powinien go odczytać? – Komentarz do czytań nie może być streszczeniem czytań. Powinien on wprowadzać w rozumienie kontekstu czytań oraz pomóc odnaleźć ich główną myśl. Komentarza nie powinien czytać lektor.

Czy jest dopuszczalne jedno czytanie przed Ewangelią w niedzielę? – Powinny być dwa, czasem opuszczanie czytania ze Starego Testamentu jest podyktowane błędnym przekonaniem, że Nowy Testament jest ważniejszy.

Dlaczego dopuszczono przyjmowanie Komunii Św. na stojąco i czy nie jest to praktyka godząca w świętość Najświętszego Sakramentu? – Jeśli Kościół pozwala na jakąś praktykę, to jest to głęboko przemyślane i zazwyczaj było kiedyś już w tej formie praktykowane. Nigdy nie jest to decyzja pochopna, a jeśli okaże się błędna, to na pewno zostanie zmieniona.

Czy wierni w parafii w Kicinie są specjalnie przygotowywani do przeżywania okresu Triduum Paschalnego? – Tak.

Jakie mogą być uzasadnione powody zmniejszania liczby czytań w czasie Wigilii Paschalnej? – Na przykład wiek wiernych i w konsekwencji konieczność skrócenia celebracji.

Czy jest jakieś ograniczenie górne na wiek ministranta? – Kościół nic o tym nie mówi, jednakże obecność dorosłych mężczyzn w służbie ołtarza jest bardzo potrzebna.

 

Relację spisał Andrzej Chmielniak z parafii Miłosierdzia Bożego w Ożarowie Mazowieckim, archidiecezja warszawska

Copyright 2013 Liturgia - Jak świętować wiarę.
Template Joomla 1.7 by Wordpress themes free